خلوت خزونی

هر چه که از دل برآید

 

دلم برای گریه های کودکانه ام تنگ شده... برای اشکهای بی دلیلم ... برای بهانه های کوچک

برای آغوش گرم مادرم که وقتی بزرگتر شدم ... خجالت می کشیدم خودم رو میون بازوهای گرمش جا بدم

دلم برای خنده های بی غم و بی دروغم تنگ شده ... برای آرامش روزهای شاد کودکانه ام

برای کودکی پر فاصله ام با بزرگسالی اکنونم ...

   + فهیمه ; ۸:٥٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/٩/۸
    پيام هاي ديگران ()