خلوت خزونی

هر چه که از دل برآید

 

به من میگن شاد باش

                                خوب دیگه، چه جوری باید شاد بود؟!!

مگه نیشِ آدم، از بنا گوشش بیشتر باز می شه؟

میگن بخند، تا زندگی به روت بخنده!

والا این زندگی ای که من می بینم، پر روتر از این حرفهاست. هی ما می خندیم، هی اون می خنده. بعدم ما فکر می کنیم که زندگی داره به ما لبخند می زنه

آخر سر هم کاشف به عمل میاد که داره به ... ما میخنده !!!!!

ای بابا، منم می خندم، منم بلدم بخندم، منم بلدم خوب زندگی کنم.

حالا یه کم یواشکی زندگی رو نوشتن ک دیگه این حرفها رو نداره و نمیشه مهر تایید روی نا امیدیِ من که !!!

اگر گاهی یه جورایی می نویسم، واسه خاطر روزهاییِ که شب می کنم. که البته دست منم نیست

من فقط می تونم یه کاری کنم که آخر روزم یه کم مثل فیلمهای هندی، خوب تموم بشه

گر چه بعضی اوقات هوس می کنه که آخرش رو درام تموم کنه(یعنی همون فیلم هندی گریه دار)

به هر حال، ما که افتادیم رو دُور کَل کَل کردن با زندگی، حالا تا کی؟

                                                                                 خدا میدونه. ما که پایه ایم

   + فهیمه ; ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/٢/٥
    پيام هاي ديگران ()