خلوت خزونی

هر چه که از دل برآید

 

چرا کسی به داده این دل شکسته ام نمی رسد

                                                     در آرزوی وصـالـت کســی به من نمــی رسد

اگــــر دلـــم شـــــود  ، شکسـتـه از عبـور تـو

                                                     کسی در این دیــار غم ، به داد من نمی رسد

بـگـــــو بـه آن افـــق کـه پـرتــو حضــور تـــو

                                                     کشنده تر ز صــاعقه ، به قلب من نمـی رسد 

بــدان در ایــن دیــار یـار ، کـسی ثنا نمی دهد

                                                     بدان که ذره ای ثنــا ، به دست من نمی رسد

بگو به عشق ، بودنم ز تـاب پر هراس توست

                                                     بـدان اگــر نگفتـه ام ، جــواب من نمـی رسد

بــه عــاشقـــان درگهت سکـوت عهد نـداده ام

                                                     چرا چرا؟ پیــامــی از خلـوص من نمــی رسد

بــدان بـه بـــاد گـفتـه ام ، اگر سحر نمی رسد

                                                     دمی سکوت کن، به او، صدای من نمی رسد

 

   + فهیمه ; ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/۱/٢٩
    پيام هاي ديگران ()